Kur'an
Süleyman'ın Ölümü
- 5:11
- HD
- 10 dil
- CC
- Derece: Quran 34:14 · Tafsir Ibn Kathir
Süleyman peygamberin insanlardan, kuşlardan ve cinlerden oluşan bir ordusu vardı. İnsanlar cinlerin gizli olanı bildiğine inanıyordu… ta ki Süleyman onların gözü önünde ölene ve onlar bunu fark etmeyene kadar. Bu, Allah'ın peygamberi Süleyman'ın (aleyhisselam) ölümünün hikâyesi.
Kaynak: Quran 34:14 · Tafsir Ibn Kathir
Orijinal Arapça ses ve 9 dilde dublaj: videodaki ses düğmesinden, altyazıları ise CC düğmesinden seç. Ücretsizdir, hesap gerekmez.
Ayetler
Başvurulan yayımlanmış meal: Diyanet İşleri, Kur'an-ı Kerim Meali, Diyanet İşleri Başkanlığı (Quran.com).
Sahneler
- 0:00İnsanlardan, kuşlardan ve cinlerden bir ordu
- 0:34Davud oğlu Süleyman
- 0:48Rüzgâr ve kuşların dili
- 1:09Ateşten yaratılmış
- 1:26Cinlerin inşa ettikleri
- 1:49Sebe Melikesi'nin tahtı
- 2:08Şükreden bir kul
- 2:20Gizli olanı kim bilir?
- 2:37Bir gün yüksek terasta
- 2:55İş devam ediyor
- 4:28Yeryüzünün en büyük kralı
- 4:44Ve bugün
Açıklama
- Bu film hakkında: Film, Kur'an'ın 34:14. ayetini, yani Süleyman'ın (aleyhisselam) ölümünü, onun krallığını anlatan ayetler ve İbn Kesir'in Kur'an açıklamasıyla birlikte anlatır. Bazı ayrıntılar filmin kendi anlatımıdır, bu kaynaklarda yer almaz: Süleyman'ın işi izlediği yüksek teras; bindiği at (açıklama onun ordularıyla birlikte yola çıktığını söyler, neye bindiğini söylemez); tek bir cinin tek başına taşıdığı taş bloğunu kaldıramayan sekiz adam; iki taş ustası ve onların İngilizce dört sözü (“Şunlara bak… hiç durmuyorlar.”, “Cinlerin gizli olanı bildiğini söylüyorlar.”, “Kral… düştü!” ve “Bunca zamandır ölüymüş… ve cinler bunu hiç bilmedi.”); iş sürerken geçen mevsimler; anlatıcının «Ve hiçbiri durmaya cesaret edemiyordu» sözü; cinlerin iplerini çıkarması; kemirilmiş tahtayı ufalayan gri el; yüzyıllar sonraki harabe; ve sondaki düşünceyle birlikte bugünün kâşifi. Süleyman yüzü olmayan bir ışık figürü olarak gösterilir ve hiç konuşmaz. Allah (Arapçada Tanrı) hiçbir şekilde gösterilmez. Kaynaklara dayanan kısım ise bu sayfadaki Kur'an ayetleri ve İbn Kesir'in aktardığı, aşağıda açıklanan haberlerdir.[1][2][5]
- Süleyman hem peygamber hem kraldı; peygamber Davud'un oğluydu. Kur'an şöyle der: “Ve Süleyman Davud'dan miras aldı” (27:16). İbn Kesir, onun babasının malına değil, krallığına ve peygamberliğine mirasçı olduğunu açıklar, çünkü Davud'un başka oğulları da vardı. Süleyman Rabbinden şunu istedi: “Rabbim, beni bağışla ve bana, benden sonra hiç kimseye verilmeyecek bir krallık ver” (38:35), Allah da ona bunu verdi.[1][2][4]
- Allah rüzgârı onun hizmetine verdi: “sabah gidişi bir aylık, akşam gidişi bir aylık yoldu” (34:12). Rüzgâr onun emriyle, istediği yere yumuşacık eserdi (38:36); “bereketli kıldığımız topraklara doğru” ise güçlü eserdi (21:81). İbn Kesir, Hasan-ı Basrî'den, rüzgârın onu tek bir sabahta, hızlı bir atlının bir ayda aldığı yola götürdüğünü aktarır: Dımaşk (Şam) ile İstahr arası, hızlı bir atlı için tam bir aylık yoldur. Allah ona kuşların dilini de öğretti (27:16): İbn Kesir, Allah'ın ona, kuşların havada uçarken birbirlerine söylediklerini anlama gücü verdiğini açıklar; bildiğimiz kadarıyla bu, başka hiçbir insana verilmemiş bir şeydir.[1][2]
- “Süleyman'ın cinlerden, insanlardan ve kuşlardan orduları onun önünde toplandı ve saflar hâlinde düzenli tutuldular” (27:17). İbn Kesir, onun bu ordularla büyük bir ihtişam içinde yola çıktığını açıklar: İnsanlar arkasından yürür, onları cinler izler, kuşlar da başının üstünde uçardı; hava sıcak olduğunda kuşlar kanatlarıyla ona gölge yapardı.[1][2][5]
- Cinler, Allah'ın “saf bir ateş alevinden” yarattığı varlıklardır (55:15); İbn Kesir, İbn Abbas'tan bunun dumansız bir ateşin alevinin ucu olduğunu aktarır. Onlar bizi görür, biz onları görmeyiz: Kur'an, şeytan ve onun türünden olanlar için şöyle der: “O ve onun türünden olanlar, sizin onları görmediğiniz yerden sizi görür” (7:27). İnsanlarda olmayan bir güçleri de vardır: İbn Kesir, Süleyman için inşa eden cinlerin, insanların yapamadığı başka zor işler de yaptığını söyler.[1][2]
- Allah şöyle der: “Onun için erimiş bakırdan bir pınar akıttık”; cinlerden bazıları da Rabbinin izniyle onun önünde çalışırdı (34:12). İbn Kesir, İbn Abbas, Mücahid, Katâde ve başkalarından, burada kullanılan kelimenin bakır anlamına geldiğini aktarır. “Ona ne isterse yaparlardı: yüksek saraylar, resimler, havuz kadar geniş kaplar ve yerinden oynatılamayan dev kazanlar” (34:13): İbn Kesir'in açıkladığı gibi, çok büyük oldukları için bir yerde durup taşınmayan kazanlar. Bazıları onun için denize dalar (21:82, 38:37), inci, mücevher ve başka değerli şeyler çıkarırdı. Söz dinlemeyenler ise “zincirlerle birbirine bağlanmış” olurdu (38:38): İbn Kesir'e göre bunlar, isyan edip çalışmayı reddedenlerdi.[1][2]
- Süleyman ileri gelenlerine Sebe Melikesi'nin tahtını hangisinin getireceğini sorduğunda (27:38), “Cinlerden bir ifrit dedi ki: Sen yerinden kalkmadan önce ben onu sana getiririm” (27:39). İfrit, güçlü bir cindir; Mücahid ona dev bir cin der. Ama ifrit yalnızca teklif etti. İbn Kesir, Süleyman'ın onu bundan daha hızlı istediğini söylediğini anlatır; bunun üzerine “Kitap'tan bilgisi olan kişi dedi ki: Ben onu sana göz açıp kapayıncaya kadar getiririm” (27:40). İbn Kesir, Katâde ve başkalarından, onun cin değil, inanan bir adam olduğunu aktarır. Film onun adını vermez.[1][2][6][7]
- Süleyman tahtı önünde durur görünce şöyle dedi: “Bu, Rabbimin lütfundandır; beni sınamak için: şükredecek miyim, yoksa nankörlük mü edeceğim?” (27:40). Allah Davud ailesine şöyle dedi: “Ey Davud ailesi, şükrederek çalışın”, “Kullarımdan gerçekten şükredenler azdır” (34:13). İbn Kesir, şükrün sözle ve niyetle olduğu kadar işle de gösterilebileceğini açıklar. Bütün krallığına rağmen Süleyman, Allah'a şükreden bir kuldu.[1][2]
- Gizli olan, bizden saklı olan her şeydir: uzakta olan, kalplerde olan, yarın olacak olan. Kur'an şöyle der: “Göklerde ve yerde Allah'tan başka hiç kimse gizli olanı bilmez” (27:65); İbn Kesir, bunu Allah'tan başka kimsenin bilmediğini, bu konuda O'nun tek olduğunu açıklar. Yine de cinler insanları gizli olanı bildiklerine inandırıyordu: İbn Kesir, 34:14'ün açıklamasında, onların kendileri böyle sandıklarını ve insanları da buna inandırmaya çalıştıklarını söyler.[1][2][3]
- Sonra Süleyman'ın vakti geldi. Kur'an şöyle der: “Onun ölümüne karar verdiğimizde, öldüğünü onlara ancak asasını kemiren toprağın bir canlısı gösterdi” (34:14). İbn Kesir, Allah'ın onun ölümünü, ona ağır işlerde çalıştırılan cinlerden gizlediğini açıklar. Anlatıldığına göre, İbn Abbas, Mücahid, Hasan-ı Basrî, Katâde ve başkalarından aktarıldığı gibi, o asasına dayanmış hâlde öldü ve uzun bir süre, bir yıla yakın böyle kaldı. Kur'an yalnızca «toprağın bir canlısı» der; Kur'an'ı açıklayan âlimler onu bir termit, yani tahtayı yiyen küçük bir böcek olarak açıklar (İbn Kesir: «الأرضة»). Asayı yiyip bitirince asa çöktü ve Süleyman yere düştü.[1][2][3]
- “O yere düşünce cinler açıkça anladı: eğer gizli olanı bilselerdi, o aşağılayıcı azabın içinde kalmazlardı” (34:14): artık yaşamayan bir kral için sürdürdükleri ağır iş. Anlatıldığına göre, İbn Kesir'in aktardığı gibi, onun çok uzun zaman önce öldüğü ortaya çıktı ve cinlerin de insanların da gözünde, cinlerin gizli olanı bilmediği açıkça anlaşıldı: İnsanlar, cinlerin yalan söylediğini anladı.[1][2][3]
- Film şu sözlerle biter: “Yeryüzündeki herkes yok olacak, yücelik ve onur sahibi Rabbinin yüzü ise kalacak” (55:26-27). İbn Kesir, Allah'ın yeryüzünde yaşayan herkesin yok olacağını ve öleceğini bildirdiğini açıklar; yalnızca Allah kalır, çünkü O, hiç ölmeyen, sonsuza dek diri olandır.[1][2]
Dersler ve faydalar
- Gizli olan yalnızca Allah'a aittir: cinlere değil, falcılara ya da burçlara da değil. İnsanların gizli olanı bildiğine inandığı cinler, ölmüş bir kralın yanında çalışmayı sürdürdüler ve bunu bilmediler. Film bunu sondaki kendi düşüncesinde söyler (filmin sözleri, kimseden alıntı değil): «Ve bugün… gizli olanı, onu bilmeyenlere soruyoruz: burçlara ve falcılara.»[1][2]
- Hiçbir krallık ölümü uzak tutamaz. Rüzgâr, kuşlar ve cinler hizmetinde olan, yeryüzünün en büyük kralı da her insan gibi öldü; yalnızca Allah kalır.[1][2]
- En büyük kral bile şükreden bir kuldu: Süleyman her nimeti, şükredip etmeyeceğini görmek için Rabbinden gelen bir sınav olarak gördü; şükür de söylediklerimiz kadar yaptıklarımızla da gösterilir.[1][2]
- Hiç ölmeyecekmiş gibi inşa ediyor ve biriktiriyoruz. Bu, filmin kendi düşüncesidir (kimseden alıntı değil): «Ve inşa ediyor, biriktiriyoruz… sanki hiç ölmeyecekmişiz gibi.» Cinler, çoktan ölmüş bir kral için inşa etmeyi sürdürdü; inşa ettiğimiz ve biriktirdiğimiz şeyler bizden sonra geride kalır.[1]
- Allah gerçeği yarattıklarının en küçüğüyle bile gösterebilir: Toprağın bir canlısı, güçlü cinlerin ve onlara inanan herkesin bilmediğini ortaya çıkardı.[1][2]
Düşünme soruları
Bu sorular, düşünmene yardımcı olması için Qabas Anime tarafından yazılmıştır. Kur'an'ın ya da tefsirinin bir parçası değildir.
- Hayatının yakında sona ereceğini bilseydin, neyi inşa etmeyi bırakır, neye başlardın?
- Gizli olanı Allah'tan başka kimse bilmediği hâlde, sence insanlar neden hâlâ burçlara ve falcılara yöneliyor?
- Süleyman'ın her kraldan fazlası vardı, ama o bunu bir şükür sınavı olarak gördü. Hayatındaki hangi nimet bir sınav olabilir?
- Cinler güçlüydü ama tam önlerindeki şeyi bilmiyorlardı. Bu, güç ve bilgi hakkında sana ne öğretiyor?
Kaynak
- Ayetler
- An-17, Sad 38:35-36, Al-Anbiya 21:81, Saba 34:12, Ar-Rahman 55:15, Al-A'raf 7:27, Saba 34:13, Sad 38:37-38, Al-Anbiya 21:82, An-40, An-Naml 27:65, Saba 34:14, Ar-27
- Başvurulan yayımlanmış meal
- Diyanet İşleri, Kur'an-ı Kerim Meali, Diyanet İşleri Başkanlığı (Quran.com)
- Sade dille anlamı (Qabas Anime)
- 27:16, 27:17, 38:35, 38:36, 21:81, 34:12, 55:15, 7:27, 34:13, 38:37, 38:38, 21:82, 27:38, 27:39, 27:40, 27:65, 34:14, 55:26, 55:27
- Tefsir
- Tafsir Ibn Kathir (Abridged), English, Quran.comIbn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-'Azim (Arabic), on Quran 34:14, Quran.comIbn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-'Azim (Arabic), on Quran 27:16, Quran.comIbn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-'Azim (Arabic), on Quran 27:17, Quran.comIbn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-'Azim (Arabic), on Quran 27:39, Quran.comIbn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-'Azim (Arabic), on Quran 27:40, Quran.com
Kaynaklar
- [1] Quran 27:16-17, 27:38-40, 27:65, 34:12-14, 38:35-38, 21:81-82, 55:15, 55:26-27 and 7:27, Quran.com (erişim: 2026-11-18)Arabic text (Uthmani script) and English translation by Saheeh International. The Arabic shown on this page is the Tanzil Uthmani text (see arabic_source).Açılan sayfalar, ayete göre: 7:27, 21:81, 21:82, 27:16, 27:17, 27:38, 27:39, 27:40, 27:65, 34:12, 34:13, 34:14, 38:35, 38:36, 38:37, 38:38, 55:15, 55:26, 55:27
- [2] Tafsir Ibn Kathir (Abridged), English, Quran.com (erişim: 2026-11-18)The abridged English translation of Ibn Kathir's Tafsir al-Qur'an al-'Azim, as shown on Quran.com under "Ibn Kathir (Abridged)". Quran.com shows the commentary for a group of verses (34:14; 27:15-19; 27:38-40; 34:12-13; 38:34-40; 27:65-66; 55:14-21; 55:26-30); the page opened for each verse cited is listed. Summarised in our own words.Açılan sayfalar, ayete göre: 27:16, 27:17, 27:39, 27:65, 34:12, 34:14, 38:37, 55:15, 55:26
- [3] Ibn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-'Azim (Arabic), on Quran 34:14, Quran.com (erişim: 2026-11-18)Arabic, as shown on Quran.com; summarised and translated by Qabas Anime. Quran.com shows this commentary verse by verse; this page is the commentary on the verse named.
- [4] Ibn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-'Azim (Arabic), on Quran 27:16, Quran.com (erişim: 2026-11-18)Arabic, as shown on Quran.com; summarised and translated by Qabas Anime. Quran.com shows this commentary verse by verse; this page is the commentary on the verse named.
- [5] Ibn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-'Azim (Arabic), on Quran 27:17, Quran.com (erişim: 2026-11-18)Arabic, as shown on Quran.com; summarised and translated by Qabas Anime. Quran.com shows this commentary verse by verse; this page is the commentary on the verse named.
- [6] Ibn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-'Azim (Arabic), on Quran 27:39, Quran.com (erişim: 2026-11-18)Arabic, as shown on Quran.com; summarised and translated by Qabas Anime. Quran.com shows this commentary verse by verse; this page is the commentary on the verse named.
- [7] Ibn Kathir, Tafsir al-Qur'an al-'Azim (Arabic), on Quran 27:40, Quran.com (erişim: 2026-11-18)Arabic, as shown on Quran.com; summarised and translated by Qabas Anime. Quran.com shows this commentary verse by verse; this page is the commentary on the verse named.
Bu hikâye hakkında sorular
Kur'an'a göre Süleyman peygamber nasıl öldü?
Kur'an, Süleyman öldüğünde cinlere onun öldüğünü asasını kemiren toprağın bir canlısından başka hiçbir şeyin göstermediğini söyler. Kur'an'ı açıklayan âlimlerin aktardığına göre o asasına dayanmış hâlde öldü; anlatıldığına göre asa çöküp o yere düşene kadar bir yıla yakın böyle kaldı.
Cinler gizli olanı bilir mi?
Hayır. Cinler insanları gizli olanı bildiklerine inandırıyordu; ama Süleyman yere düşünce, eğer bilselerdi artık yaşamayan bir kral için ağır işte çalışmayı sürdürmeyecekleri açıkça anlaşıldı. Kur'an, gizli olanı yalnızca Allah'ın bildiğini söyler.
Sebe Melikesi'nin tahtını Süleyman'a kim getirdi?
Bir cin değil. Güçlü bir cin olan bir ifrit, onu Süleyman yerinden kalkmadan önce getirmeyi teklif etti; ama tahtı göz açıp kapayıncaya kadar Kitap'tan bilgisi olan kişi getirdi. Kur'an'ı açıklayan âlimlere göre o, inanan bir adamdı.
Bölümün metni
Bölümdeki konuşmalar, orijinal seslendirmenin Türkçe altyazılarından.
Allah'ın (Arapçada Tanrı) peygamberi Süleyman'ın büyük bir ordusu vardı… insanlardan, kuşlardan ve cinlerden. İşte bunlar cinler: Allah onları onun hizmetine verdi… ona istediği her şeyi inşa ediyorlardı. İnsanlar sanıyordu ki… cinler gizli olanı bilir. Ta ki Süleyman gözlerinin önünde öldü… ve onlar fark etmediler. Bu, Allah'ın peygamberi Süleyman aleyhisselamın ölümünün hikâyesidir.
Bu, Allah'ın peygamberi Davud oğlu Süleyman, ikisine de selam olsun… Babasından peygamberliği ve krallığı miras aldı. Rabbinden bir krallık istedi… kendisinden sonra kimseye verilmeyecek… ve Allah ona bunu verdi. Allah rüzgârı onun hizmetine verdi: rüzgârla tek bir günde… iki aylık yolu giderdi. Ona kuşların dilini öğretti…
ve onun için insanlardan, cinlerden ve kuşlardan ordular topladı.
Cinler ateşten yaratılmış varlıklardır: onlar bizi görür, biz onları görmeyiz… ve insanlarda olmayan bir güçleri vardır.
Ve Allah onun için erimiş bakırdan bir pınar akıttı. Cinler, Allah'ın emriyle onun önünde çalışırdı: onun için yapılar kurar… ve onun için denize dalarlardı. İçlerinden söz dinlemeyen… zincirlere vurulurdu. Cinler onun için yüksek saraylar yaptılar… havuz kadar geniş kaplar… ve yerinden oynatılamayan dev kazanlar. Cinlerden bir ifrit teklif etti… Sebe Melikesi'nin tahtını ona getirmeyi… Süleyman daha yerinden kalkmadan. Ama tahtı, Allah'ın Kitap'tan bilgi verdiği bir adam getirdi… göz açıp kapayıncaya kadar. Bütün bu güçlerine rağmen… cinler gizli olanı bilmiyordu. Bütün bu krallığına rağmen… Süleyman, Allah'a şükreden bir kuldu. “Şunlara bak… hiç durmuyorlar.”
Cinler insanları inandırıyordu… gizli olanı bildiklerine. “Cinlerin gizli olanı bildiğini söylüyorlar.” Ama gizli olanı yalnızca Allah bilir… ve Allah bunu gösterecekti… yarattıklarının en küçüğüyle. Bir gün… Süleyman aleyhisselam asasına dayanmış, ayakta duruyordu… ve cinler onun önünde çalışıyordu. Ve orada ölüm vakti geldi: Süleyman asasına dayanmış hâlde öldü… ve düşmedi. Cinler ona baktı… onu hâlâ yaşıyor, kendilerini izliyor sandılar… ve işlerine döndüler. Gün be gün…
ve ay be ay… Anlatıldığına göre Süleyman bir yıla yakın böyle kaldı. Ve hiçbiri durmaya cesaret edemiyordu. Ta ki toprağın küçücük bir canlısı geldi… ve asasını yemeye başladı. Yüce Allah şöyle buyurur: “Onun ölümüne karar verdiğimizde, öldüğünü onlara ancak asasını kemiren toprağın bir canlısı gösterdi. O yere düşünce cinler açıkça anladı: eğer gizli olanı bilselerdi, o aşağılayıcı azabın içinde kalmazlardı.” (Kur'an 34:14) “Kral… düştü!”
Cinler, Süleyman'ın uzun zamandır ölü olduğunu anladı. “Bunca zamandır ölüymüş…” “ve cinler bunu hiç bilmedi.” Bilselerdi… o ağır işi daha ilk gün bırakırlardı. Ve insanlar anladı ki… cinler gizli olanı bilmiyor. Böylece Allah, insanlara ve cinlere gösterdi ki… gizli olanı yalnızca O bilir. Yeryüzünün en büyük kralı… ama krallığı onu ölümden kurtaramadı. Ona boyun eğen bir rüzgâr… ona hizmet eden cinler… ama ölümünü yalnızca küçücük bir böcek ortaya çıkardı. Her krallık sona erer… Allah'ın krallığı hariç. Ve bugün… gizli olanı, onu bilmeyenlere soruyoruz: burçlara ve falcılara. Ve inşa ediyor, biriktiriyoruz… sanki hiç ölmeyecekmişiz gibi. Gizli olan yalnızca Allah'a aittir. Yüce Allah şöyle buyurur: “Yeryüzündeki herkes yok olacak, yücelik ve onur sahibi Rabbinin yüzü ise kalacak.” (Kur'an 55:26–27)




Yorumlar
…